sabeletikmundura

Amatasunaren abenturari ekiteko bidean sorturiko bloga. Erabakia hartu genuenetik auskalo noiz artekoa.

Bigarren sustoa, urgentzietara berriro (15+4) 2012/02/02

Filed under: Uncategorized — sabeletikmundura @ 11:30 am

Atzo berriro urgentzietara bisita egin behar izan genuen. Sabeleko min handia eta mareo eta desmaioak etengabe nituela joan nintzen. Dena begiratu eta lasai egoteko, haurdunaldia ondo doala, mina uteroaren haztearena izango zela eta mareoenarentzako inolako esplikaziorik ez. Pasako dela besterik ez. Oso ongi tratatu gintuzten ospitaleko langile guztiek, horren aurka kexarik ez. Aurrekoan izan genuen sendagile bera izan genuen eta gauzak asko erraztu zituen horrek. Etxera, mina jasan ezina ez denean paracetamol hartzeko aginduarekin (gramo 1 / 8 ordu) eta kotxerik ez hartzeko eta atsedenean egoteko mareoena pasa arte behintzat etorri ginen. Lasaiago bai, dena ondo dagoelako, baina minez eta zorabiaturik.

Nik ezin izan nuen ekografia ikusi, zorabiatua nengoen, baina bikoteak eta ginekologoak ikusi zuten behatza ahoan zuela, etengabe mugitzen… primeran, “se mueve mucho” batek alde egin zion ginekologoari, eta errekuperatu nintzenean barre egin nuen esaldi horren kontura, bitxo galanta datorrela dirudi.

Bestalde, kritika bat ospitaletako erabiltzaileei, batez ere, erditzen ari diren emakumeak bisitatzera doazenei. Donostiako ospitaleak, ginekologiako urgentziak eta erditzeak… artatzeko itxaron-gela txiki bat dauka, 20 bat aulki daudena. Itxaron-gela hori, behar duenarentzat izan beharko litzateke, guk atzo, minez ezin zutik egon eta zorabiaturik tarte batez zutik itxaron behar izan genuen, kafetegi batean bezala hizketan ari ziren 20 pertsona hoien erruz, eta ez, ez zeuden larrialdi batengatik han, erditzen ari ziren emakumeen zain zeuden, telefonoz ohika, telefonoak jotzen, euren artean barrez…

Ospitalea ez da kafetegi bat, eta gaizki dagoen jendea errespetatu behar da. Lotsagabeak.

Advertisements